تبليغاتX
--- New Page 3 --- --- ----

--- ---------- ----------- === شقایق

شقایق

من خسته ترین واژه ملموس غروبم ,کاش در این وسعت سبز یک نفر درد مرا می فهمید

آی خدا دلگیرم ازت آی زندگی سیرم ازت

                                                   آی زندگی میمیرمُ عمرمُ میگیرم ازت

این غصه های لعنتی از خنده دورم می کنن

                                                 این نفسهای بی هدف زنده به گورم می کنن

چه لحظه های خوبی ثانیه های آخر

                                               فرشته مردن من منو از اینجا می بره

آی خدا دلگیرم ازت آی زندگی سیرم ازت

                                              آی زندگی میمیرمُ عمرمُ میگیرم ازت

چه اعتراف تلخیه انگار رسیدم ته خط

                                             وقتی خلاصی از هوس آی دنیا بیزارم ازت

+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم آذر 1386ساعت 12:24 توسط مهدی و شقایق |


 خیلی وقته که دیگرواژه هایمان طعم حسرت می دهند. بی عشق تر از همیشه نفس می کشیم در کوچه پس کوچه های تنهاییمان قدم می زنیم.

و فقط منتظر یک نگاه ساده یک کلام پاک و یک ندای عشق هستیم .

 

انتظارمان انگار ابدیست.سالهاست که دیگر عشق مرده است. 

دیگر کسی از این وازه چیزی نمی داند .همچون برگهای زرد خزان

 در پی باد صبا می دویم و با خود زمزمه میکنیم:ای کاش فردا

 روز عاشق شدمان باشد.     

+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم آذر 1386ساعت 0:3 توسط مهدی و شقایق |